Daarvan waren 1.130 slachtoffers tussen 15 en 29 jaar oud. Dat betekent dat ongeveer de helft van alle geregistreerde verkeersslachtoffers tot deze leeftijdsgroep behoorde. Wanneer ook de groep van 30 tot en met 34 jaar wordt meegerekend, loopt het aantal op tot 1.334 slachtoffers. Daarmee was 59,1 procent van alle personen die na een verkeersongeval bij de SEH terechtkwamen tussen 15 en 34 jaar oud. De cijfers van het Verkeersveiligheidsinstituut (VVI) maken duidelijk dat verkeersonveiligheid niet alleen mensenlevens kost, maar ook een zware maatschappelijke en economische impact heeft.

Volgens Purcy Landveld, onderdirecteur Data, Educatie en Voorlichting van het VVI, werden in de eerste zeven maanden van 2026 gemiddeld bijna elf verkeersslachtoffers per dag bij de SEH geregistreerd. Juni en juli waren met elk 345 registraties de zwaarste maanden. In januari werden 308 slachtoffers geregistreerd, februari 280, maart en april elk 343 en mei 295.

De samenstelling van de slachtoffers is eveneens opvallend. Bromfietsers en motorrijders vormen veruit de grootste groep. Met 1.327 registraties waren zij goed voor 58,7 procent van alle SEH-slachtoffers. Auto-inzittenden vormden met 542 slachtoffers 24 procent van het totaal. Daarnaast werden 167 voetgangers, 95 e-bikegebruikers en 62 wielrijders geregistreerd. Het beeld bij de dodelijke verkeersongevallen bevestigt het risico voor bestuurders van lichte tweewielers. Van de 57 verkeersdoden waren achttien bromfietsers en drie motorfietsbestuurders. Daarmee behoren brom- en motorrijders ook onder de dodelijke slachtoffers tot de zwaarst getroffen groepen.

Opvallend is bovendien dat het verkeersprobleem vooral aan het einde van de werkweek en tijdens het weekend zichtbaar wordt. Zondag was met 355 registraties de drukste dag bij de SEH. Vrijdag volgde met 342 en zaterdag met 329 slachtoffers. Van vrijdag tot en met zondag werden gezamenlijk 1.026 verkeersslachtoffers geregistreerd. Dat is 45,4 procent van alle SEH-aanmeldingen.

Die concentratie kan volgens het VVI belangrijke informatie opleveren voor de aanpak van verkeersonveiligheid. Gerichte verkeerscontroles, voorlichting en preventieve acties zouden juist in en rond het weekend kunnen worden ingezet. De cijfers laten tegelijkertijd zien dat verkeersveiligheid steeds meer moet worden beschouwd als een volksgezondheidsvraagstuk. De SEH krijgt dagelijks te maken met slachtoffers van verkeersongevallen, terwijl een groot deel van de getroffenen zich in de leeftijd bevindt waarin mensen studeren, een opleiding volgen of economisch actief zijn.

Naast de directe menselijke gevolgen zijn er daardoor ook gevolgen voor gezinnen, werkgevers en de economie. Het VVI benadrukt dat het terugdringen van verkeersslachtoffers niet alleen een kwestie is van verkeershandhaving, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid van overheid, weggebruikers en andere betrokken partijen. Ook risicolocaties verdienen volgens Landveld nader onderzoek. Onder meer de Indira Gandhiweg, het Garnizoenspad en de Martin Luther Kingweg komen meerdere keren voor in de registraties van dodelijke ongevallen. Onderzoek moet duidelijk maken welke rol snelheid, wegontwerp, verlichting, zichtbaarheid, oversteekvoorzieningen, wegmarkeringen en voorrangssituaties spelen. Uit de analyse van dodelijke ongevallen blijkt dat verlies van controle over het voertuig het vaakst voorkomt. Niet verlenen van voorrang en te hoge snelheid volgen daarna. Alcohol, afleiding, vermoeidheid en technische gebreken moeten volgens het VVI eveneens afzonderlijk worden onderzocht. Landveld pleit voor een structurele aanpak waarin infrastructuur, handhaving, verkeerseducatie, voertuigen, traumazorg en verkeersdata samenkomen. Daarbij moet volgens hem een verkeersautoriteit zorgen voor centrale coördinatie tussen de verschillende ministeries en diensten die momenteel verantwoordelijk zijn voor verkeersveiligheid. De cijfers maken vooral één ding duidelijk: duizenden verkeersslachtoffers zijn geen abstracte statistiek. Achter de 2.259 SEH-registraties zitten vooral jonge mensen, met bromfietsers en motorrijders als grootste risicogroep. Voor het VVI is dat een dringend signaal dat preventie veel gerichter moet worden ingezet.