zegt dat het verdrag op het bord van het parlement ligt, dat de doorslaggevende stap moet zetten. Als minister kan hij geen druk uitoefenen op het parlement, maar slechts vragen naar een spoedige behandeling. Wel heeft hij inmiddels overleg gevoerd met de parlementaire Commissie Buitenlandse Zaken en DNA-voorzitter Ashwin Adhin.

 Volgens de minister is daarbij afgesproken dat het onderwerp ‘binnen afzienbare tijd’ op de agenda van de DNA zal worden geplaatst. Echter, een concrete datum wilde hij niet noemen.

De oproep volgt kort nadat de scheidende Franse ambassadeur in Paramaribo, Nicolas de Lacoste, opnieuw het belang van ratificatie heeft onderstreept. Volgens de diplomaat is het protocol essentieel voor een veiliger en beter georganiseerd grensverkeer tussen Suriname en Frans-Guyana en vormt het de basis voor verdere samenwerking.

 Het traject van ratificatie is in 2019 gestart. Destijds werden ook bewoners van het grensgebied geraadpleegd, omdat het protocol directe gevolgen heeft voor de lokale leefgemeenschappen. Door de verkiezingen van 2020 en de daaropvolgende regeringswisseling liep het proces vertraging op. De minister zegt dat de huidige regering zich inzet om het dossier alsnog af te ronden.

Het onderwerp kwam recent ook aan bod tijdens de ontmoeting van Bouva met de Franse minister van Buitenlandse Zaken, Jean-Noël Barrot, in de marge van een regionale veiligheidsconferentie in Martinique. Naast de ratificatie van het grensprotocol spraken beide ministers over een verdere verdieping van de samenwerking tussen Suriname en Frans-Guyana. Daarbij kwamen onder meer de veerverbinding over de Marowijnerivier en de mogelijkheid van een toekomstige brugverbinding tussen beide gebieden ter sprake.

 Het grensprotocol vormt een aanvulling op het Verdrag van Parijs uit 1915 en legt de grens tussen Suriname en Frans-Guyana langs de Marowijne- en Lawarivier nauwkeurig vast met meer dan 2.300 GPS-coördinaten. De overeenkomst moet zorgen voor meer rechtszekerheid en een modernere afbakening van de grens.