en het uitblijven van structurele verbeteringen binnen het staatsbedrijf. De personeelsleden hebben gisteren een petitie aangeboden aan de president en de vicepresident.

 Volgens de werknemers ontbreekt het aan duidelijke toekomstvisie en transparantie vanuit de leiding van het bedrijf. “We weten niet waar we aan toe zijn. Er zijn geen heldere doelen”, klinkt het. Tegelijkertijd zien zij hun koopkracht al jaren achteruitgaan. Terwijl de kosten van levensonderhoud, transport en basisgoederen blijven stijgen, zou het inkomen sinds 2016 nauwelijks zijn aangepast. Dit heeft volgens hen geleid tot financiële problemen, schulden en groeiende demotivatie op de werkvloer.

 Ook op sociaal vlak schiet het bedrijf tekort. Werknemers geven aan dat er geen adequate medische voorzieningen zijn voor hen en hun gezin. In geval van ziekte zijn ze aangewezen op dure privézorg. “Dat is geen luxe, maar een noodzaak die nu ontbreekt”, stellen zij.

 Daarnaast worden ernstige zorgen geuit over de veiligheid op de werkplek. Er zou een gebrek zijn aan persoonlijke beschermingsmiddelen, onvoldoende getraind personeel en het ontbreken van duidelijke veiligheidsprotocollen. Dit vergroot het risico op ongelukken en zorgt voor voortdurende onzekerheid onder werknemers.

 De kritiek richt zich ook op het management. Volgens het personeel ontbreekt het aan daadkrachtig en visionair leiderschap om het bedrijf uit de huidige situatie te halen. “We hebben behoefte aan een capabele directeur die richting geeft en resultaten boekt”, hebben de werknemers gisteren voorgelegd aan de vicepresident.

 De situatie zorgt voor toenemende spanningen binnen het bedrijf, dat een belangrijke rol speelt binnen de Surinaamse mijnbouwsector. Werknemers waarschuwen dat ingrijpen noodzakelijk is om verdere achteruitgang te voorkomen en de continuïteit van het bedrijf te waarborgen.