Mazzola diende Inter als enige club in zijn carrière en wordt beschouwd als een van de beste voetballers die Italië ooit voortbracht. 'Er zijn mensen die geschiedenis schrijven. ‘En dan zijn er mensen die zelf geschiedenis van Inter worden', schrijft Inter op social media. 'Mazzola’ is een symbool van zijn tijd. Hij overbrugde generaties, boekte successen, liet harten sneller kloppen en droeg zijn liefde voor de clubkleuren over. Hij schitterde op het veld, de ster met de snor. Hij had slechts één laatste wens: herinnerd worden als een goed mens, iemand die blijft vechten, zelfs wanneer het onmogelijk lijkt.'

De familie Mazzola was een echte voetbalfamilie. Vader Valentino was een sterspeler in het Italiaanse voetbal. Met name voor Torino scoorde hij aan de lopende band. Sandro Mazzola raakte zijn vader al op jonge leeftijd kwijt, Valentino was dertig toen hij overleed bij een vliegramp. Broer Ferruccio van Sandro Mazzola werd ook profvoetballer, hetzij op een minder hoog niveau dan zijn vader en broer.

Sandro Mazzola speelde liefst 567 wedstrijden voor Inter, waarin hij 161 keer scoorde. 116 van die doelpunten maakte hij in de Serie A. In 1971 werd hij - op flinke afstand - tweede achter Johan Cruijff in de Ballon d'Or-verkiezing. Het was het jaar nadat Mazzola met Italië de WK-finale van Brazilië had verloren. Twee jaar daarvoor werd de aanvaller wel Europees kampioen. Met Inter won hij vier landstitels en tweemaal de Europa Cup I. Een derde eindzege op het hoogste Europese niveau werd hem ontzegd. Mazzola speelde in 1972 de gehele finale tegen Ajax, maar verloor met 2-0  in Rotterdam. Het nieuws over het overlijden van Mazzola volgt korte tijd nadat AC Milan een clubicoon kwijtraakte in de vorm van Franco Baresi. De Italiaanse voetbalwereld staat zodoende opnieuw stil bij een grote, treurige gebeurtenis. Italiaanse media schrijven dat alle wedstrijden in de huidige speelronde van de Serie A voorafgegaan worden door een minuut stilte. Inter speelt dit weekend een uitwedstrijd, tegen AS Roma. (VI)