Maar 24 uur na de ondertekening van die intentieverklaring gaan de gevechten in Libanon 'gewoon' door en lijkt niemand te weten hoe het nu verder moet. Onverwachts was het, de ondertekening van het akkoord op hoofdlijnen door de Verenigde Staten en Iran. Er stond een ceremonie gepland voor vrijdag in Genève, maar in de nacht van woensdag op donderdag verschenen er ineens beelden van presidenten Donald Trump in Frankrijk en Masoud Pezeshkian in Iran die hun handtekening onder het document zetten. Daarmee traden de veertien punten uit het akkoord direct in werking. De VS stopten hun blokkade van Iraanse havens en enkele uren na de ondertekening voeren de eerste niet-Iraanse schepen weer door de Straat van Hormuz. Wereldleiders verwelkomden de ontwikkelingen. Maar het akkoord biedt geen uitsluitsel over de hete hangijzers in de onderhandelingen tussen de VS en Iran. Beide landen geven zichzelf daarom zestig dagen om de veertien hoofdlijnen uit te werken tot een gedetailleerd akkoord over permanente vrede.

Het is dan ook vooral de vraag hoeveel het veertienpuntenplan waard is. Speciale aandacht daarbij gaat uit naar Israël. In het akkoord hebben de VS en Iran een geweldsstop in Libanon afgesproken, maar het is geen geheim dat premier Benjamin Netanyahu daar helemaal niet op zit te wachten.

Dat werd vrijdagochtend nog maar eens duidelijk toen Libanese autoriteiten zeker achttien doden en meer dan dertig gewonden meldden bij nachtelijke aanvallen door Israël op het zuiden van het land. Volgens Libanese media ligt het aantal nog hoger: zij melden zeker 25 doden. Het Israëlische leger heeft de aanvallen bevestigd. Israëlische ministers en ingewijden lieten eerder al weten dat Israël niet van plan is troepen uit Libanon terug te trekken. Maar om het akkoord te laten werken, zal Iran eisen dat Israël op z'n minst stopt met het aanvallen van doelen in Libanon. Iran heeft al gezegd dat de Amerikanen de verantwoordelijkheid hebben om Israël tot de orde te roepen. (Nu)