Volgens haar laten recente HIV- en soa-cijfers zien dat structurele voorlichting en preventie de afgelopen jaren ernstig zijn verwaarloosd, met name ten behoeve van jongeren.

 Simons benadrukte dat effectieve bestrijding van HIV en soa’s niet mogelijk is zonder constante en gerichte voorlichting, die daadwerkelijk leidt tot gedragsverandering. “Het gaat heel vaak om jonge mensen. Als je op scholen onvoldoende aandacht besteedt aan seksualiteit, preventie en risico’s, weten jongeren simpelweg niet hoe zij zichzelf moeten beschermen”, stelde het staatshoofd. Juist in een levensfase waarin seksualiteit een grote rol speelt, is herhaling, begeleiding en duidelijke informatie essentieel.

 Volgens de president is het wegvallen van deze structurele voorlichting een directe oorzaak van de zorgwekkende ontwikkelingen. “Wanneer je dat gewoon laat varen, krijg je dit soort situaties”, waarschuwde zij. Daarbij wees Simons ook op een ander onderbelicht aspect: het gebruik van moderne hiv-medicatie. Deze medicijnen kunnen, mits trouw ingenomen, het besmettingsgevaar voor anderen aanzienlijk verlagen. “Maar het risico verdwijnt niet volledig. Zonder goede voorlichting gaan mensen denken dat er geen gevaar meer is”, aldus de president.

 Een extra uitdaging is dat hiv-positieve personen die nog geen ernstige klachten hebben, vaak moeite hebben om consequent medicatie te slikken. “Als arts weet je hoe moeilijk het is om mensen een medicijn te laten innemen als ze zich niet ziek voelen”, zei Simons. Volgens haar is begeleiding daarom cruciaal. Mensen die hiv-positief zijn, moeten niet alleen toegang hebben tot medicijnen, maar ook intensief worden begeleid om therapietrouw te blijven en te begrijpen waarom die medicatie noodzakelijk is.

 De president plaatste deze problematiek in een bredere context en sprak van een ernstig verzwakt zorgsysteem. Zowel de acute zorg als de primaire gezondheidszorg zijn volgens haar achteruitgegaan. “Je kunt geen land opbouwen zonder toegankelijke medische zorg voor burgers”, stelde Simons. Het ontbreken van een goed functionerend eerstelijnszorgsysteem leidt ertoe dat mensen medische hulp uitstellen tot zij ernstig ziek zijn.

 Dat zorgt voor extra druk op de spoedeisende hulp en resulteert uiteindelijk in zwaardere en duurdere behandelingen. “Als mensen niet tijdig bij de huisarts terechtkunnen voor begeleiding van bijvoorbeeld hoge bloeddruk, krijgen we ze pas binnen wanneer de situatie levensbedreigend is”, waarschuwde de president.