Tegelijkertijd tonen de cijfers aan dat verschillende traditionele topsoorten onder druk staan, terwijl andere houtsoorten juist sterk aan terrein winnen.

Volgens de statistieken werd in 2025 ongeveer 123.962 kubieke meter Basralokus geproduceerd. Daarmee blijft deze houtsoort veruit de belangrijkste commerciële soort van Suriname. Toch is de neerwaartse trend duidelijk zichtbaar. In 2023 lag de productie nog boven 159.000 kubieke meter, terwijl in 2024 nog ruim 144.000 kubieke meter werd geregistreerd.

Basralokus blijft niet alleen dominant in productie, maar ook in exportwaarde. Alleen deze soort vertegenwoordigde in 2025 meer dan USD 18 miljoen aan exportinkomsten. Daarmee vormt Basralokus nog steeds de financiële ruggengraat van de Surinaamse houtexport.

Ook andere klassieke exportsoorten blijven belangrijk, maar tonen eveneens tekenen van terugval. Bruinhart zakte van ruim 40.000 kubieke meter in 2024 naar ongeveer 27.915 kubieke meter in 2025. Maka-kabbes daalde eveneens aanzienlijk. Purperhart, jarenlang een populaire exportsoort, viel terug naar ongeveer 3.686 kubieke meter productie.

Daartegenover staat de sterke opmars van andere soorten. Gronfolo steeg naar ruim 69.535 kubieke meter en behoort inmiddels tot de grootste commerciële soorten van het land. Ook Wana kende een forse groei en overschreed de grens van 26.000 kubieke meter.

De verschuivingen wijzen volgens kenners mogelijk op veranderende internationale marktvraag, maar kunnen ook een signaal zijn dat traditionele commerciële soorten schaarser worden in gemakkelijk bereikbare productiegebieden. Hierdoor schakelen houtbedrijven vaker over op alternatieve soorten die vroeger minder aantrekkelijk werden geacht.

Sommige soorten vertonen zelfs explosieve groei. Zo steeg Donceder van slechts 336 kubieke meter in 2024 naar meer dan 1.100 kubieke meter in 2025. Ook Rode Locus en Sumaruba lieten sterke stijgingen zien. Milieuactivisten hebben eerder erop gewezen dat een sterke commerciële focus op enkele populaire soorten kan leiden tot overexploitatie van specifieke bosgebieden en verstoring van natuurlijke bosstructuren.

Hoewel Suriname internationaal bekendstaat als een van de groenste landen ter wereld, tonen de nieuwste cijfers aan dat de economische druk op waardevolle houtsoorten groot blijft. Volgens deskundigen is duurzaam bosbeheer daarom belangrijker dan ooit. De statistieken maken duidelijk dat de Surinaamse houtsector niet alleen draait om volumes, maar ook om de strijd om toegang tot de meest winstgevende boomsoorten. En voorlopig blijft Basralokus daarin onbetwist de dominante speler.