het hart van de band die met zijn surfmuziek begin jaren 60 ongekend populair was: The Beach Boys. De vrolijke, swingende 'niets aan de hand' liedjes stonden in scherp contrast met zijn mentale gesteldheid. Het grootste deel van zijn leven kampte Wilson met zware psychische problemen. Die demonen, zoals hij ze zelf noemde, verjaagde hij met muziek, tot dat niet meer lukte.

Brian Wilson kwam 20 juni 1942 ter wereld in Hawthorne in Californië, een stadje binnen het grootstedelijk gebied van Los Angeles. De drie broers groeiden op in een gezin waar muziek centraal stond, maar waar ze ook fysiek en mentaal werden mishandeld door hun vader, een mislukte songwriter. Toch was het ook de vader die hen stimuleerde om een band te beginnen en die een platencontract voor ze regelde. Vanaf het begin was Brian behalve bassist en zanger ook het muzikale brein van de band. Volgens zijn vader was Brian zo muzikaal dat hij voor zijn eerste verjaardag al de melodie van een liedje dat zijn vader voor hem zong kon herhalen. Als jong kind verloor Wilson het gehoor in zijn rechteroor. Dat zou gebeurd zijn nadat hij van zijn vader een klap had gekregen op zijn oor, hoewel ook andere verhalen de ronde deden. In zijn autobiografie vertelde hij later dat zijn spraak naar de andere kant van zijn mond was geduwd, doordat hij aan één kant doof was. Daardoor stond zijn mond scheef en leek het of hij een beroerte had gehad.

In 1961 richtten de drie Wilson-broers, hun neef Mike Love en Brian's vriend Al Jardine The Beach Boys op, een band die geïnspireerd werd door het Amerikaanse vocale kwartet The Four Freshmen. Negen maanden na de oprichting scoorden ze hun eerste hit Surfin'. Tussen 1962 en 1965 maakte de band in hoog tempo acht albums vol met nummers over met name surfen (wat behalve Dennis Wilson niemand in deze boyband overigens kon), auto's en meisjes. (NOS/AFP)