niet langer wachten op structureel onderhoud en besloten zij gezamenlijk geld in te zamelen om de vele kuilen aan te pakken. De Rosanlaan verkeerde volgens hen in zeer slechte staat. Door de diepe gaten kwamen voertuigen regelmatig vast te zitten en moesten auto’s zelfs uit de kuilen worden gesleept. Vooral ouders van schoolgaande kinderen uitten steeds vaker hun ongenoegen over de gevaarlijke situatie. “Verandering begint bij jezelf. Dat is ook wat wij onze kinderen leren. Daarom hebben we besloten niet op de overheid te wachten, maar zelf initiatief te nemen”, vertelt een van de bewoners.

Naast het herstel van de weg hebben de bewoners een verzoek ingediend bij het Ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) om van de Rosanlaan een eenrichtingsweg te maken. Volgens de bewoners is het verzoek inmiddels goedgekeurd, maar het ministerie moet nog een veldoriëntatie uitvoeren voordat de maatregel kan worden ingevoerd. De behoefte aan eenrichtingsverkeer hangt samen met de aanwezigheid van een school voor speciaal onderwijs aan de Rosanlaan. Dagelijks bezoeken ongeveer 250 tot 300 leerlingen de school. Wanneer de eerste groep rond 12.00 uur wordt opgehaald, ontstaat volgens bewoners een verkeerschaos. Door de drukte kiezen sommige weggebruikers ervoor om tegen het verkeer in te rijden, wat gevaarlijke situaties oplevert. Om de verkeersveiligheid te vergroten, hebben de bewoners ook de medewerking van ouders gevraagd.

De bewoners benadrukken dat de school een belangrijke maatschappelijke functie vervult. De leerlingen, onder wie kinderen met autisme, dyslexie en een ontwikkelingsachterstand, verdienen volgens hen een veilige en stimulerende omgeving. Zij wijzen erop dat veel van deze kinderen over creatieve talenten beschikken en zich later kunnen ontwikkelen in onder meer de landbouw, handenarbeid, de schoonheidsbranche of de horecasector.

Ook de bomen langs de Rosanlaan maken deel uit van een breder plan om natuureducatie te stimuleren. De bedoeling is om de leerlingen meer te leren over de natuur en hen actief te betrekken bij hun leefomgeving.

Hoewel de bewoners zelf geld hebben ingezameld en zand hebben aangeschaft, erkennen zij dat structureel onderhoud een verantwoordelijkheid van de overheid blijft. Een kerk stelde een machine beschikbaar, waardoor de weg kon worden aangepakt. Daarnaast zijn verschillende bedrijven benaderd met het verzoek ondersteuning te bieden bij de aanleg van een dam en het onderhoud van de weg.

Volgens de bewoners moet de Rosanlaan regelmatig worden onderhouden om te voorkomen dat de weg opnieuw onbegaanbaar wordt. De bewoners geven aan dat het ministerie al werkzaamheden heeft uitgevoerd, maar ze vinden dat het onderhoud frequenter moet plaatsvinden. “Wij doen wat binnen onze mogelijkheden ligt, maar zonder hulp kunnen we niet alles oplossen. Het gaat om de veiligheid van de kinderen en om de auto’s van de ouders die dagelijks van deze weg gebruikmaken”, aldus de bewoner. Daarnaast pleiten de bewoners voor de aanleg van een dijk om wateroverlast tijdens regenval te beperken. Met hun gezamenlijke inzet hopen de bewoners niet alleen de leefbaarheid van de Rosanlaan te verbeteren, maar ook een voorbeeld te zijn van wat samenwerking binnen een buurt kan opleveren.