Volgens verschillende leerkrachten is het onrechtvaardig dat zij bij salarisaanpassingen steeds over één kam worden geschoren met andere beroepsgroepen, terwijl sectoren zoals de politie, de gewapende machten, de verpleegkundigen, de rechterlijke macht, het Kabinet van de President en De Nationale Assemblée afzonderlijke afspraken en regelingen kennen. “Leerkrachten moeten eigenlijk apart worden behandeld. De politie en gewapende machten hebben hun eigen regeling, verpleegkundigen hebben hun eigen regeling en andere overheidsdiensten worden afzonderlijk bekeken. Waarom kan dat bij leerkrachten niet?”, vraagt een bezorgde leerkracht zich af.

Volgens de leerkrachten heeft hun beroep een bijzondere positie binnen de samenleving. Zij zijn dagelijks verantwoordelijk voor de ontwikkeling en begeleiding van kinderen en jongeren en staan daarbij onder grote druk. Naast lesgeven krijgen zij volgens hen steeds meer administratieve taken en verantwoordelijkheden, terwijl de kosten van levensonderhoud blijven stijgen. De kritiek richt zich vooral op het feit dat wanneer er gesproken wordt over salarisverhogingen voor ambtenaren, leerkrachten volgens hen onvoldoende als afzonderlijke beroepsgroep worden bekeken. Zij vinden dat hun loonontwikkeling moet worden afgestemd op de specifieke omstandigheden binnen het onderwijs.

Ook storen leerkrachten zich eraan dat salarisaanpassingen van werknemers regelmatig in verband worden gebracht met de stijgende inflatie. Volgens hen kan niet steeds de verantwoordelijkheid voor inflatie bij werknemers en hun looneisen worden gelegd.

“Wij vragen niet om iets buitensporigs. Wij willen dat er serieus wordt gekeken naar wat een leerkracht nodig heeft om van zijn of haar salaris te kunnen leven. Als andere groepen afzonderlijke afspraken kunnen maken, waarom kunnen leerkrachten dat dan niet?”, luidt de vraag vanuit de onderwijssector. De leerkrachten roepen de regering en de verantwoordelijke autoriteiten op om bij toekomstige loononderhandelingen een afzonderlijke regeling voor het onderwijs te overwegen. Volgens hen moet worden gekeken naar de bijzondere positie van leerkrachten, de werkdruk, verantwoordelijkheden en de stijgende kosten van levensonderhoud. “Stop met iedereen over één kam te scheren. Geef leerkrachten een aparte loonaanpassing die recht doet aan hun werk en verantwoordelijkheid”, is de duidelijke boodschap vanuit de groep.