ontheven door voorzitter Michael Sallons. Menes is het niet eens met deze beslissing en hield maandagmorgen 18 mei een spoed Algemene Ledenvergadering (ALV) om medewerkers van Openbaar Groen te informeren over de ontstane situatie en zijn ongenoegen kenbaar te maken. Volgens Menes heeft hij een brief ontvangen van voorzitter Sallons waarin hij wordt bedankt als ondervoorzitter van de bond. De ondervoorzitter stelt echter dat de voorzitter, volgens de statuten van de organisatie, niet bevoegd is om zelfstandig een bestuurslid uit zijn functie te zetten. Naar zijn zeggen moet een besluit van deze aard tijdens een ALV worden behandeld en goedgekeurd door de leden van de bond.

Tijdens de vergadering uitte Menes stevige kritiek op Sallons. Hij beschuldigt de voorzitter ervan zich als een “alleenheerser” te gedragen en besluiten te nemen zonder voldoende overleg met het bestuur of de leden. Menes zegt inmiddels een brief teruggestuurd te hebben naar de voorzitter, waarin hij eist dat binnen 24 uur inhoudelijk hierop wordt gereageerd. Indien dat niet gebeurt, zal hij de leden opnieuw bijeenroepen om verdere stappen te bespreken. Daarnaast beweert Menes over bewijsmateriaal te beschikken, waaruit volgens hem blijkt dat leden van andere bonden binnen het ministerie zouden zijn benaderd, om zich aan te sluiten bij de WOOW. Hij stelt dat hij brede ondersteuning geniet onder de medewerkers en dat ongeveer driehondrerd leden achter hem staan. Voorzitter Michael Sallons heeft de beschuldigingen van de hand gewezen en verdedigt zijn besluit fel. Volgens Sallons was Menes nooit officieel gekozen als ondervoorzitter, maar destijds slechts voorgedragen tijdens een vergadering. Hij geeft toe dat die vergadering mogelijk niet voldoende leden telde om statutair sterke besluiten te nemen, maar zegt dat hij handelde in het belang van de organisatie en de werknemers.

Sallons verwijt Menes verder dat hij nauwelijks werkzaamheden uitvoerde voor Openbaar Groen en vaak onbereikbaar was. Volgens hem kwamen werknemers regelmatig klagen dat zij Menes nergens konden vinden, wanneer zij hem nodig hadden. De voorzitter zegt dat hij de ondervoorzitter meerdere keren heeft aangesproken op zijn functioneren en zelfs had voorgesteld dat hij dagelijks presentielijsten zou tekenen op het secretariaat van de bond. Volgens Sallons is dat echter nooit gebeurd. “Alle bestuursleden werken voor hun geld. Waarom wil meneer Menes dat niet doen?” ,aldus Sallons. Hij stelt verder dat hij geen organisatie kan leiden met mensen die volgens hem alleen uit zijn op persoonlijk gewin.

Ondanks de zware beschuldigingen benadrukt Sallons dat er geen persoonlijke ruzie bestaat tussen hem en Menes, maar hij vindt dat discipline en verantwoordelijkheid noodzakelijk zijn binnen een vakbond.

 Enkele medewerkers van Openbaar Groen hebben tijdens de vergadering openlijk hun steun uitgesproken aan Menes. Volgens hen is hij degene die zichtbaar opkomt voor de belangen van de werknemers. Sommigen geven aan dat zij Sallons nauwelijks kennen, terwijl Menes regelmatig contact met hen onderhoudt. De situatie binnen de WOOW heeft inmiddels geleid tot grote verdeeldheid onder de leden. Het is nog onduidelijk welke gevolgen deze interne strijd zal hebben voor het functioneren van de bond en de vertegenwoordiging van werknemers binnen Openbare Werken.