Zij geven aan afhankelijk te zijn van de financiële ondersteuning en iedere maand op het bedrag te rekenen. Tot hun verbazing bleef de betaling op een gegeven moment uit, zonder dat zij daarover vooraf waren geïnformeerd. Volgens de betrokkenen vormt vooral het gebrek aan communicatie een groot probleem. Zij vragen zich af waarom zij niet op de hoogte zijn gesteld, voordat hun ondersteuning werd stopgezet. “Als er een reden is waarom je niet meer in aanmerking komt, moet je dat toch weten? Nu zit je ineens zonder geld en weet je niet eens waarom”, zegt een van de gedupeerden. Een bezorgde moeder vertelt aan de krant dat zij maandelijks slechts SRD 5500 verdient. De SRD 1800 die zij iedere maand ontving, vormde daarom een belangrijke aanvulling op haar inkomen. Met het bedrag kon zij volgens haar onder meer dagelijkse uitgaven en noodzakelijke kosten voor haar gezin opvangen. De vrouw zegt inmiddels al drie maanden geen koopkrachtversterking meer te hebben ontvangen. Omdat zij niet weet waarom de betaling was stopgezet, is zij al twee keer naar het Ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting gestapt om duidelijkheid te krijgen. Echter, tot nu toe  heeft dat  geen resultaat opgeleverd. De gedupeerden vinden dat de overheid beter moet communiceren met mensen die afhankelijk zijn van sociale ondersteuning. Volgens hen kan niet zomaar worden verwacht dat mensen zich aanpassen wanneer een belangrijke inkomstenbron plotseling wegvalt. Zij doen daarom een dringend beroep op het ministerie om duidelijkheid te verschaffen over de criteria en redenen waarom personen uit het bestand worden verwijderd. Ook willen zij weten of zij opnieuw in aanmerking kunnen komen voor de SRD 1800 en wat daarvoor moet worden gedaan. Voor de betrokkenen gaat het niet om een extraatje, maar om geld waarop zij maandelijks rekenen om de eindjes aan elkaar te knopen.