De discussie draait om de zogeheten Leeuw-en-Zonvlag, de Iraanse nationale vlag van vóór de islamitische revolutie van 1979, die door de FIFA is verboden in de WK-stadions omdat deze als politiek symbool wordt beschouwd.

De kwestie speelt vooral in Los Angeles, waar Iran zijn eerste twee groepswedstrijden zal afwerken. In de stad woont een van de grootste Iraanse gemeenschappen buiten Iran, waardoor de politieke spanningen rond het nationale team extra zichtbaar zijn.

Voor veel Iraanse tegenstanders van het huidige regime symboliseert de Leeuw-en-Zonvlag het “echte Iran”. Zij beschouwen het nationale elftal niet als een vertegenwoordiging van het Iraanse volk, maar van de Islamitische Republiek. Demonstranten verzamelden zich de afgelopen dagen rond het SoFi Stadium met de verboden vlag en spandoeken waarop kritiek werd geuit op zowel de Iraanse regering als FIFA.

Volgens activiste Arezo Rashidian staat de vlag symbool voor verzet tegen het huidige regime. “Dit is de echte vlag van Iran”, stelde zij tijdens een protestactie. Demonstranten beschuldigen de regering in Teheran ervan sport te gebruiken om internationaal legitimiteit uit te stralen, terwijl binnen het land andersdenkenden worden onderdrukt.

Ook Roozbeh Farahanipour, een bekende tegenstander van het regime, uitte kritiek op het besluit van FIFA. Volgens hem zou vrijheid van meningsuiting voorrang moeten krijgen. “We bevinden ons in de Verenigde Staten, waar vrijheid van expressie een fundamenteel recht is. FIFA zou zich daar niet mee moeten bemoeien”, aldus Farahanipour.

De Iraanse voetbalbond zou naar verluidt hebben geëist dat de officiële nationale vlag van Iran wordt gerespecteerd tijdens het toernooi. Die vlag bestaat eveneens uit de kleuren groen, wit en rood, maar bevat het embleem van de Islamitische Republiek en de tekst “Allahu Akbar”.

De discussie raakt ook de spelers van het nationale team. Hoewel de selectie meermaals heeft aangegeven dat politiek buiten het voetbal gehouden moet worden, vinden veel demonstranten dat een scheiding tussen sport en politiek onmogelijk is. Sommige critici stellen dat de spelers, door onder de huidige vlag en het volkslied uit te komen, indirect het regime vertegenwoordigen. Tegelijkertijd erkennen velen dat de voetballers zelf onder grote druk staan en zich in een complexe positie bevinden. (BBC Sport)